Hayat;
Ne aşk davasıdır, ne de ekmek kavgasıdır.
Hayat, 'İnsan' kalabilme mücadelesidir;
Şerefinle, namusunla, onurunla!

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Login
    Login Login form

MAKARNA

Posted by on in araştırma
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 3961
  • Subscribe to this entry
  • Print

Sana taraf uyandım bu sabah, rüyaımda da sana taraftım gece boyunca.Bir gökyüzüydün rüyamda , göklerin yüzünden daha gökteydi yüzün.Seslendin bana, duyduğum halde, tekrar tekrar seslendin,duyuyordum seni alacanım duyduğumu söylediğim halde, duymadın. ..Şimdi bayram sabahı geçkin bedenlerin burukluğunda yüreğim ..Çünkü sana geliyorum az kaldı alacanım, bak işte aldım biletimi, kucakladım çuvalımı..Çıkıyorum yola..Çuvalıma sıkı sıkı sarıldım,  çıkıyorum. Tedirgin değilim ,yarım kalan iş bırakmadım ardımda, sana doğru ,altında değil üstünde olman gereken topraklara…Adımlarımı sayıyorum 1,2,3.8,10,50,100….yok yok olmayacak öyle saymakla alacanım. Köy garajından biniyorum sana doğru adım adım..Başlıyor en uzun yolculuğum ..Nerden geldiyse aklıma bilmem sana gelirken;babamı hatırladım  ,babamın şehre inişlerini, şehre inerdi babam alacanım bir düşün şehre inmek demek, akşam yemeğinde  makarna yemek demekti.Ne uzun sürerdi o gün nasılda bitmezdi şehre inişler…daha zevkli oynanırdı oyunlar,daha lezzetliydi salçalı ekmekler, çünkü makarna vardı akşam yemeğindeAnnem sipariş vermiştir babama yanında da şehir ekmeği somun..Ama yine emin olamıyordum..Yok yok derdik unutmaz bu sefer makarnayı..Senin sevdiğin gibi seviyordum makarnayı.Sana giden yolda daha çok eziliyor asfalt, çuvalımın ağırlığından. Uyukluyorum ve sonra hırsla uyanıyorum. Çuvalımı tekrar kontrol ediyorum .Daha sıkı tutuyorum çuvalımı, daha sıkı, sım sıkı,  bastırıyorum sol yanıma, sana yaklaşıyorum çünkü..Az kaldı,bi kaç dakikaya varmaz yanı başındayım alacanım..Koyun sürüsünü fark ediyor gözlerim …Sahipsiz sahipsiz ama sürü sürü..Çobanı sendin onların biliyorum yoksa sahipsiz olmazdı onlar.Çok yaklaştım artık yaklaştıkça gözlerim dolu dolu akıtıyor yaşlarını ..İniyorum alacanım, çuvalımla geliyorum, son arzunu getiriyorum. Boğazım düğüm düğüm, konuşamayacağım diye kızma ne olur..Ama getirdim bak son arzunu, dolu dolu hemde...Evden çıkarken makarna istemiştin ya, en son ,biraz sonra, eteğinde senin alacanını, senin yüreğini, eteğinde toplayacak annenden…Evet biliyorum, anne makarna yap yiyelim, demiştin ..Ben yaptım alacanım.Çuval dolusunu boşaltıyorum mezarına, on dört yıllık bedenini sığdırdıkları mezara, dolu dolu döküyorum makarnayı, dolu dolu ağlıyorum, kucaklıyorum doyamıyorum, dolu dolu dökülüyor dilimden cümleler ceylanım, ağaç dallarına yayılmış parçalarını öpüyorum doymadan…

 

Ceylan Önkol anısına… 

 

Last modified on
Rate this blog entry:
3
  • No comments made yet. Be the first to submit a comment

Leave your comment

Guest
Guest Perşembe, 04 Mart 2021