Yazıların Cumhuriyeti

Kelimeler, kelimeler, kelimeler...

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Login
    Login Login form

Hey Gidi Sakız Ağacım!

Posted by on in Fevri
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 3173
  • Subscribe to this entry
  • Print

Seneler önce tanıştık seninle...Bahçenin tam ortasına kurulduğundan olsa gerek, pek bir heybetli ve mağrur göründün gözüme. Etrafındaki diğer ağaçlara ve bitkilere hamilik yaparak "Korkmayın, ben buradayım!" der gibiydin.

Yıllar boyu gölgenin altında dinlendiğimiz bankta, güzel sohbetlerin ve kıymetli dakikaların şahidi oldun hep. Moralim bozulup ağladığımda da dinledin beni, neşelenip durmadan konuştuğumda da...

Sadece bizi değil, cırcır böceklerini de misafir ettin bıkmadan. Onlar bağıra bağıra şarkı söylemekten yorgun düşüp dinlenmek üzere yerleşti dallarına, güç toplayıp yeniden başlayabilmek için...

Sevenin kadar sevmeyenin de vardı elbet...Bir yaz başı geldiğimizde seni neredeyse yarı çıplak bulduk. Dallarının ve yapraklarının yarısı yoktu; yeşile aldırmayıp ille de mavi diyenler seni bu hale getirmişti. Kızdım, öfkelendim, üzüldüm...Denizin güzelliğini ağaçla tamamlamamalarına kızdım, manzara uğruna yapılana öfkelendim, hiçbir zaman yeşili gereği gibi içten sevemeyecek insanlar adına üzüldüm. Faili meçhul kaldı, ne kadar uğraşsam da sana bunu yapanı bulamadım. Üzgün halimi gören babam usulca eğildi kulağıma ve şöyle dedi; "Merak etme, eskisinden çok daha güzel olacak." O göremedi ama sen gerçekten de herkese inat daha bir güçlendin, güzelleştin.

Şimdi bugünlerde başladın etrafı bembeyaz örtüyle kaplamaya. Sakızlar incecik kum taneleri gibi yağıyor her gün. Yanına yaklaştığımda ayaklarımın altında ezilmeye başlıyor; gelişimi haber veriyor sana. Ben yine de oturuyorum gölgende, kitabımı okurken sayfaların arasına giren sakız zerrelerinin çıtır çıtır eden sesiyle hüzünleniyorum, çünkü ayrılık vakti yaklaşıyor.

Hey gidi sakız ağacım! Evet, veda vaktine az kaldı...Önümüzdeki yaza görüşmek ümidiyle; kendine ve bahçeye iyi bak olur mu?

Last modified on
Rate this blog entry:
4
Bitmek bilmeyen okuma ve yazma aşkıyla, hayallerimin peşindeyim...
Author's recent posts
  • No comments made yet. Be the first to submit a comment

Leave your comment

Guest
Guest Cumartesi, 06 Mart 2021