Ders özetleri ve deneme sınavları için tıklayın.

 

1. Dönem Ders Özetleri                                   2. Dönem Ders Özetleri
3. Dönem Ders Özetleri                                   4. Dönem Ders Özetleri
5. Dönem Ders Özetleri                                   6. Dönem Ders Özetleri
7. Dönem Ders Özetleri                                   8. Dönem Ders Özetleri

 

Facebook Grubumuza Katılıp Ders Çalışmak İçin Tıklayınız.

                     

Facebook Grubumuza Katılmak İçin Burayı Tıklayın

“Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır.” Yaşar Kemal

nedensizce yazar dururum, bir edebi bütünde akar gider varlığım.

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Login
    Login Login form

Kara Yas- Seyfo Dede

Posted by on in Fevri
  • Font size: Larger Smaller
  • Hits: 2247
  • Subscribe to this entry
  • Print

 Yazın kavurucu sıcaklığında kimse kalmaz şehirde. Göç olup giderler yazın, Pamuk tarlalarına ,çay bahçelerine, hasat zamanlarına . Yalnızlıklar depreşir, eli sapan tutmaz ihtiyarlar kalır şehirde.  İklimin sıcak, yalnızlığın berbat olduğu bir hal dönemidir bu şehirde yazlar. Ne zaman yaz olsa, inanılmaz bir bıkkınlık işler içime, bir yalnız ruh-i hale dönüşürüm.

 Bir Seyfo Dede, kalır yalnızlıklardan öteye . Elinde teknoloji döneme inat radyosu, ve modaya inat demode şapkasıyla farklı bir renktir şehirde. O, masumiyet kokan bir adamdır, hıyanete yer vermemiştir kitabında, dost bildikleri sırtından vurup gitmiş. O, yalnız bir çınar kalmıştır memleketin de.

Bazen bir ağacın altında oturup radyosunu dinlettirirdi bize. En güzel memleket türkülerini dinlemiştik onla. Televizyonun hayatımıza daha girmediği, ama radyo sıcaklığının buram buram samimiyetli dönemlerindeydik bizler.  Bizler büyüyorduk ve biz büyüdükçe ihtiyarlaşıyordu Seyfo Dede. Bu şehrin yalnızlığı gibiydi onun kaderi .

Bu ihtiyarın, biz çocuklarla takılmasına konuşmasına şaşardık;  ama belkide Yaşlılık çocukluğa bir dönüş evresidir. Ondandır yaşlandıkça; çocuklaşır insan,  bir garip hal alır davranışları, küsmeleri olur anlamsız.  Bunak günleri başlar ve en kötüsüdür bu,  unutulur anılar siler süpürür her şeyi zamanlar.

Seyfo Dedeyle, sürüp gidiyordu böyle yaz yalnızlığımız, bizim serin bir havaydı onun varlığı…

Birgün, bir yaz herzamankinden daha sıcak basmaya başladı şehri, bütün sokaklarda terli insan silüetleri. Kaldırımlar toz duman, anlamsız bir sukunet havası ve şehri daha da sesizliğe boğan bir matem havası.  Seyfo Dede, öldü diyorlar; mezarlığa dost ahbaplarını çağırıyorlar.

Seyfo Dede öldü, oysa biz daha büyümedik,  ölüm bu kadar da koymaz adama ; ama hep acıyı yaşamak kalır geride kalana.

Rate this blog entry:
1
kitaplik has not set their biography yet

Achievements

  • gül
    gül Perşembe, 18 Eylül 2014

    Gene içime işleyen bir yazı... Yüreğine kalemine sağlık Serkan

Leave your comment

Guest
Guest Salı, 10 Aralık 2019